Ons huis is verbouwd en wat dan volgt is de finishing touch: het schilderwerk. Na wat wikken en wegen hebben we besloten dat door een professionele schilder te laten doen. Erg fijn! Ieder zijn vak. Tijdens de dagelijkse koffiemomenten raken we aan de praat en vertelt hij dat hij eerst advocaat was. Niet het eerste waar ik aan denk als de schilders ons huis binnenlopen. Op mijn vraag hoe het komt dat hij nu schilder is, antwoordt hij dat hij het lastig vond altijd met conflicten en negativiteit te moeten omgaan. Hij merkte dat hij opgebrand raakte, het vuur en de passie verdween en zijn energie lekte weg. Hij besloot een andere weg in te slaan en liet zich omscholen tot schilder. Een burn-out wilde hij te allen tijde voorkomen. Zielsgelukkig staat hij nu iedere dag mensen blij te maken door hun huis te schilderen.

Het verhaal van onze schilder raakt me. Ik zie namelijk zo vaak dat mensen maar door blijven ploeteren, omdat ze nu eenmaal zijn opgeleid voor dit vak, omdat ze geen andere weg zien, omdat … nou ja vul het maar in. Het is ook een teken des tijds, want de hectiek, de drukte en de stroom aan informatie die op ons afkomt is veel. Daarnaast verwachten we veel van elkaar en vragen we daarmee ook veel van onszelf. De lat ligt hoog.
Dóór blijven ploeteren maakt dat we letterlijk opgebrand raken; uitgeput en teleurgesteld belanden we thuis op de bank. En dat is jammer.

Onze schilder wist op tijd het roer om te gooien, zijn eigen weg te gaan volgen en geen advocaat te blijven omdat hij daar nu eenmaal voor was opgeleid. Dat is een moedige stap en vraagt veel van je. Maar ik zie vervolgens hoe hij met veel plezier en energie ons huis stond te schilderen.

Het kan zo waardevol zijn om “op tijd” het tij te keren. En dat hoeft niet altijd, zoals onze schilder, zo drastisch te zijn en het roer 180 graden om te gooien. Waar het in mijn ogen om gaat is te beginnen met de vraag: in hoeverre wil je nog aan al die verwachtingen van anderen voldoen?
Met alleen al je die vraag te stellen ben je bezig met de zoektocht naar wat je zelf wilt, met waar je je aandacht aan wilt geven, met wat voor jou belangrijk is. En met de vraag: welke weg wil ik lopen?

Met die zoektocht ga je de vrijheid ervaren om alleen te voldoen aan de verwachtingen van anderen als die overeenkomen met wat voor jou belangrijk is óf helemaal niet te voldoen aan de verwachtingen van anderen, omdat het je niet past.
En wanneer je je eigen weg gaat en je daar vrij in voelt raak je niet “uitgebrand”.

Herken je je in het verhaal van onze schilder? Ben je op zoek naar wat jouw eigen weg is? Neem dan contact met me op en we gaan jouw weg ontdekken.